هنریک ایبسن بی‌شک از قله‌های درام‌نویسی قرن نوزدهم و پهنه‌ی تاریخ نمایشنامه‌نویسی است. تلفیق جهان داستانی یا به تعبیر دیوید بوردول فابیولای دو اثر شاخص درام‌نویس نروژی همیشه برایم وسوسه‌برانگیز بود، تا وقتی که به سفارش خانم دانشجوی تئاتر جوانی که شیفته‌ی کاراکتر نورا هلمر در «عروسکخانه» بود وارد دراماتورژی متن شدم و با افزودن مایه‌هایی از شاهکار بی‌بدیل ایبسن یعنی « پرگنت» – که مسیحایی منحط است- « کینگ ترول» متولد شد تا تصویری بدهد از نبرد با شرور متنوع در دل جنگل‌ها و آبخوردهای سرزمین‌های شمالی…