پرسش‌های هرمنوتیکی و متافیزیکی بسیاری درباره‌ی اینکه «چگونه چیزها می‌توانند حامل معنا باشند» در پس این پرسش موشکافانه نهفته است که «چه چیزی مضامین ادبی را پایه‌گذاری می‌کند؟»

ادبیات از این واقعیت استفاده می‌کند که چیزهایی مانند ساختارهای زبان‌شناختی و دیگر مصنوعات، قراردادها و اعمال اجتماعی و کنش‌ها، افکار و تجربیات فردی می‌توانند درباره‌ی «چیزی» باشند و معنای مشترک همگانی داشته باشند. با تمرکز بر این پرسش ظریف و اندکی توجه به آن، متوجه می‌شویم عوامل مختلفی وجود دارد که اجازه می‌دهد آثار ادبی از قسمی دربارِگی متحدکننده و ژرفابخش برخوردار باشند.